Τετάρτη, 1 Ιανουαρίου 2020

2019 μαθήματα 2020 ξεκινήματα

Ιανουαρίου 01, 2020 4

Πως να αποχαιρετήσεις μια χρονιά σαν αυτή που έφυγε; Μία από τις πιο γεμάτες χρονιές που έχω ζήσει. Μία καθοριστική χρονιά. Απαιτητική, δύσκολη, κουραστική, πρωτόγνωρη, απογοητευτική, εξελίσσιμη. Μα άκρως συνειδητοποιημένη, όπου τέθηκαν βάσεις για την πορεία.


2019 μαθήματα

2020 ξεκινήματα
πηγή εικόνας: https://unsplash.com


Μερικά πράγματα που μου άφησε το προηγούμενο έτος για να πορεύομαι:


  • Να μη μιλάω εν βρασμώ ψυχής, να περιμένω την κατάλληλη στιγμή. Κι αν αυτή δεν έρχεται ποτέ με τον τρόπο που περιμένουμε, θα συμβεί διαφορετικά και θα είναι μόνο υπέρ μας.
  • Να μην αρρωσταίνω για το "άδικο". Η δικαίωση δεν αργεί.
  • Να μην κρατάω θυμό μέσα μου για πολύ καιρό, είναι εντελώς μάταιο.
  • Μπορώ να ζήσω και με λιγότερα υλικά αγαθά, αρκεί να είμαι καλά μέσα μου, με τους δικούς μου ανθρώπους και όσους συναναστρέφομαι καθημερινά. Δεν χρειάζομαι κάτι παραπάνω για να με κάνει να νιώσω πρόσκαιρη ικανοποίηση.
  • Να πιστέψω επιτέλους στις δυνατότητές μου. Η μετριοφροσύνη, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, καταντά άλλος ένας ανασταλτικός παράγοντας.
  • Όταν μπορώ, να κάνω όσα μπορώ για να απολαμβάνω μικρές πολύτιμες στιγμές.
  • Να μη ξοδεύω τον χρόνο μου και να μην ζαλίζω το μυαλό μου με εκείνους που προκαλούν μονίμως προβλήματα, ίντριγκες και παρεξηγήσεις.
  • Να δίνω απλόχερα ό,τι καλό έχω μέσα μου. 
  • Να μη ζητάω μόνο συγνώμη, να επανορθώνω εμπράκτως και να μην επαναλαμβάνω τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Να συγχωρώ και να βάζω όρια.
  • Να μη σταματώ να μαθαίνω!
  • Να μην ξεχνάω να κάνω νέα ξεκινήματα! 




Εύχομαι για όλους μας αυτή η χρονιά, να μας κάνει πιο χρήσιμους ανθρώπους, λιγότερο κουρδισμένα ρομποτάκια που ζουν μηχανικά. Να ονειρευόμαστε γιατί είναι πηγή ενέργειας!
Να μαθαίνουμε διαρκώς, γιατί αυτή είναι η μαγεία της ζωής! Να αγαπάμε ανιδιοτελώς και να προσφέρουμε απλόχερα όλα τα μη υλικά που μπορούν να κάνουν πιο εύκολη την καθημερινότητα.





Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2019

Pause στο Θέατρο: Χάρολντ και Μοντ

Δεκεμβρίου 14, 2019 1


— ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ
του Κόλιν Χίγκινς, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη!
…με τον Θανάση Τσαλταμπάση στον ρόλο του απελπισμένου νεαρού Χάρολντ και την Τάνια Τσανακλίδου στον ρόλο της γεμάτης ζωή ηλικιωμένης Μοντ

Λίγα Λόγια για την Υπόθεση του Έργου

Το έργο αναφέρεται στην τρυφερή και παράλληλα συγκινητική σχέση που συνδέει τον αυτοκαταστροφικό και εύπορο νεαρό Χάρολντ και την ογδοντάχρονη «αναρχική» απελευθερωμένη Μοντ, που τελικά τον συμφιλιώνει με τη ζωή.
Το κορμί του Χάρολντ κρύβει την ψυχή ενός γερασμένου ανθρώπου, ενώ, πίσω από τα γερασμένα χαρακτηριστικά της Μοντ, χαμογελά ένα ζωηρό κοριτσάκι.
Αυτή η γέφυρα επικοινωνίας δύο μακρινών μεταξύ τους γενεών γίνεται ένας ύμνος για τη ζωή που σφύζει από αγάπη, αυθορμητισμό και ζωντάνια. Η Μοντ καταφέρνει να μεταδώσει αισιοδοξία και πίστη σ’ ένα νέο παιδί που αδυνατεί να προσαρμοστεί στο περιβάλλον του. Ο Χάρολντ μαθαίνει να γελάει, να τραγουδάει, να χορεύει, να σκέφτεται αυθόρμητα, να αποδέχεται και να γνωρίζει τον εαυτό του.
Καθένας από τους δυο τους, έχει κάνει τον μισό δρόμο που τον χωρίζει από τον άλλο. Οι δυο τους, όταν είναι μαζί, αποτελούν ένα πλήρες ον.
….η συνέχεια επί σκηνής στον ΝΕΟ Ακάδημο!
Γιατί … η αγάπη είναι ο δρόμος!!!

https://neosakadimos.gr/


Από το καλοκαίρι περίμενα την στιγμή που θα δω αυτή την παράσταση! Τόσο η Τάνια Τσανακλίδου όσο και ο Θανάσης Τσαλταμπάσης με τραβάνε σαν μαγνήτης. Και τι όμορφη χημεία που έχουν οι δυο τους...!

Είναι μια υπέροχη παράσταση, με κοινωνικά- ανθρωπιστικά μηνύματα, γέλιο και συγκίνηση! Όλοι οι ηθοποιοί εκπροσωπούν επάξια τους ρόλους τους. Για την Τσανακλίδου τα λόγια είναι περιττά, όλοι γνωρίζουν το ταλέντο της και στην υποκριτική. Για τον Τσαλταμπάση σύντομα θα μάθουν όλοι πόσο εξαιρετικός ηθοποιός είναι. Απέσπασε τα "μπράβο" ενός δύσκολου κοινού, Τετάρτη απόγευμα. Και το γεγονός ότι ήταν βαθιά συγκινημένος και δακρυσμένος στην υπόκλιση (χρειάστηκε να τον πάρει μια ζεστή αγκαλιά η Τάνια), κερδίζει ακόμα παραπάνω τον σεβασμό μου.

Οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας, μέσα από τις αντιθέσεις τους, μας δείχνουν πως όλα μηδενίζονται στην πραγματική ουσία της ζωής. Η έλλειψη επικοινωνίας, τα στερεότυπα, τα κοινωνικώς αποδεκτά, η αγάπη δίχως διακρίσεις, τα υλικά αγαθά και η εμμονή της ιδιοκτησίας είναι μερικά από τα ζητήματα που θίγονται με απλό και τρυφερό τρόπο. 


ΧΑΡΟΛΝΤ: Μοντ... δεν σε έχω ξαναδεί να κλαις. Νόμιζα ότι δεν έκλαιγες ποτέ. Νόμιζα ότι εσύ πάντα μόνο χαμογελάς. 
ΜΟΝΤ: Χάρολντ, είσαι πολύ νέος ακόμα. Έχεις πολλά να μάθεις. Και βέβαια κλαίω. Κλαίω για σενα. Κλαίω για την φωτογραφία. Κλαίω για κάτι όμορφο που είδα- το ηλιοβασίλεμα ή ένα γλάρο. Κλαίω όταν ένας άνθρωπος βασανίζει τον αδελφό του. Κλαίω και όταν μετανοεί και ζητάει να τον συγχωρήσουν. Κλαίω όταν οι άλλοι αρνούνται να τον συγχωρήσουν. Και κλαίω ακόμα πιο πολύ όταν τελικά καταλαβαίνουν και τον συγχωρούν. 
Οι άνθρωποι γελάμε. οι άνθρωποι κλαίμε. Αυτό μας κάνει ανθρώπους. 
Και το πιο βασικό στην ζωή, καρδιά μου, είναι να μη φοβάσαι να είσαι άνθρωπος.




Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

Προς τα που είναι η έξοδος παρακαλώ;

Νοεμβρίου 19, 2019 34

Προς τα που είναι η έξοδος παρακαλώ;


Ξυπνάς.
Με ένα τέντωμα ξεκινάει η μέρα σου.
Βιαστικά πλένεσαι, βιαστικά ετοιμάζεσαι.
Η διαδικασία του καφέ μια ρουτίνα
που κρατάει χρόνια.

Έτοιμος να αντιμετωπίσεις τον κόσμο;
Όχι, βέβαια.
Πότε ήσουν πραγματικά;

Η πόρτα κλείνει βαριά
μαζί με όλα αυτά που αφήνεις πίσω σου.
Όλα αυτά που θέλεις να θυμάσαι
μα πρέπει να ξεχάσεις.

Όλα αυτά που ξεχνάς
για να είσαι συγκεντρωμένος.
Στην δουλειά σου, στις υποχρεώσεις.

Κι όταν όλα κρέμονται από μια κλωστή
τίποτα δεν ξεχνιέται.
Όλα είναι εδώ.

Σε περικυκλώνουν απειλητικά
που τόλμησες να ξεχάσεις
ποιος πραγματικά είσαι.
Τι πραγματικά επιθυμείς.

Στριμώγνεσαι σε ένα βαγόνι.
Ασφυκτιά η ανάγκη να ξεφύγεις.
Πονάνε τα όνειρα που καταπιέζεις.

Προς τα που είναι η έξοδος παρακαλώ;

Ο κίνδυνος στο μυαλό σου.
Εκεί βρίσκονται όλα.
Λες και υπάρχει μαγικός διακόπτης.

Άνοιξε, κλείσε.
Άνοιξε, κλείσε.

Προς τα που είναι η έξοδος παρακαλώ;

Η βουή σε επαναφέρει.
Τα γέλια των παιδιών
σου ζωντανεύουν το βλέμμα.

Άνθρωποι μουτρωμένοι,
μπερδεμένοι σε ένα σύστημα
που αλλάζει συνεχώς
κι όλο ίδιο μένει.

Άνοιξε, κλείσε.
Άνοιξε, κλείσε.

Η πόρτα ανοίγει.
Κατεβαίνεις ορμητικά.

Κάπως έτσι θα αγωνιστείς
και σήμερα.

Μέχρι να βρεις διέξοδο
να μην αναζητάς
ποτέ την Έξοδο.

****

Η συμμετοχή μου στην Φωτο- Συγγραφική Σκυτάλη #4
της Mary Pertax από την Γήινη Ματιά...



Παραδίδω την σκυτάλη στην Μαρίνα και το  e-periodiko μας
με αυτή την εικόνα και την
Επιλεγμένη λέξη: ΜΕΛΛΟΝ




Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2019

Take a walk with me: Photo October

Οκτωβρίου 31, 2019 7

Κάποτε αυτή η στήλη γέμιζε με posts το blog μου (ειδικά το προηγούμενο).
Οι καιροί αλλάζουν!
Παρ'όλα αυτά πάντα θα αποτυπώνω τις στιγμές που θέλω να θυμάμαι.

Και κάποιες από αυτές θα τις μοιράζομαι μαζί σας..
(τυχερούληδες, όχι πείτε είχατε κάτι καλύτερο να κάνετε;; ε;;)


"Saving one dog will not change the world,
but surely for that one dog, the world will change forever."

#newfamilymember #loveatfirstsight #adoptadog

➳ "When I look into the eyes of an animal, I do not see an animal.
I see a living being. I see a friend. I feel a soul". ➳




Στο αγαπημένο θέατρο της Ελένης Ράντου...
Θέατρο Διάνα.

Παρακολουθήσαμε την παράσταση Τζασμίν,
βασισμένο στο σενάριο Βlue Jasmine του Γούντυ Αλλεν
σε Σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή.




λόγω των περίεργων ωραρίων εργασίας και της κούρασης
οι στιγμές στο σπίτι ΟΦΕΙΛΟΥΝ να είναι χαλαρωτικές.

Σειρές, ταινίες, ντοκιμαντέρ ατελείωτα..!



Λόγω Τιμής, 20 χρόνια μετά.

Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια,
μόνο τρόπο να κοιτάνε!



Same places
Different point of view!


Ο Charlie είναι το πιο γλυκό σκυλάκι θεραπείας
που θα μπορούσαμε να έχουμε στην δουλειά μου.
Μάθετε περισσότερα εδώ

Μία κυρία ρωτήθηκε τι ένιωσε όταν τον είχε στην αγκαλιά της:

"Θαλπωρή, αγάπη.."

****

Ο Οκτώβρης κύλησε πολύ γρήγορα, καθόλου εύκολα..
Όπως λέει κι ένας καλός μου φίλος,
"το 2019 μας επιφύλασσε λίγες ακόμα μαλακίες πριν το τέλος!".

Έρχεται ένας μήνας που αγαπώ ιδιαίτερα
και φυσικά σαν... μικρό παιδί χαρά γεμάτο
ανυπομονώ και για τα Χριστούγεννα!

Όσα εμπόδια κι αν συναντώ
βρίσκω άλλους τόσους λόγους
να χαμογελώ!

Καλό Νοέμβριο να έχουμε!






Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2019

Ένα ασταμάτητο περιπετειώδες ταξίδι

Οκτωβρίου 26, 2019 3

πηγή εικόνας: https://www.incorrectas.com


Πρώτα ερωτεύτηκα
την χημεία μας.

Ύστερα τα μάτια σου
και τον τρόπο που με κοιτούσαν.

Τα μαγικά σου χέρια
και την εξυπνάδα σου.

Τον τρόπο που διεκδικείς.
Τον τρόπο που εκφράζεσαι.
Τον τρόπο που με αγαπάς.

Ένα ταξίδι είναι η αγάπη μας.
Ένα ασταμάτητο περιπετειώδες ταξίδι.


Και τις στιγμές που θέλω
να μείνω μόνη
σε θέλω πιο πολύ.

Και τις στιγμές που σε ζορίζω
με αγαπάς πιο πολύ.

Λατρεύω τις στιγμές
που γελάμε μέχρι δακρύων.
Όταν τσαλακωνόμαστε.

Τις στιγμές που φιλάμε
ο ένας την πληγή του άλλου.

Που αγκαλιάζουμε
τα σκοτεινά μας σημεία.

Πόσα χάνουν όσοι δεν ξέρουν
και όσοι δεν θέλουν να μάθουν.

Πόσα χάνουν όσοι δεν ρισκάρουν
κλεισμένοι στο καβούκι τους.

Ένα ταξίδι είναι η αγάπη μας.
Ένα ασταμάτητο περιπετειώδες ταξίδι.


****

Depeche Mode- Somebody

He is my "somebody"...



"Somebody"  (πηγή)

I want somebody to share
Share the rest of my life
Share my innermost thoughts
Know my intimate details
Someone who'll stand by my side
And give me support
And in return
She'll get my support
She will listen to me
When I want to speak
About the world we live in
And life in general
Though my views may be wrong
They may even be perverted
She will hear me out
And won't easily be converted
To my way of thinking
In fact she'll often disagree
But at the end of it all
She will understand me

I want somebody who cares
For me passionately
With every thought and with every breath
Someone who'll help me see things
In a different light
All the things I detest
I will almost like
I don't want to be tied
To anyone's strings
I'm carefully trying to steer clear
Of those things
But when I'm asleep
I want somebody
Who will put their arms around me
And kiss me tenderly
Though things like this
Make me sick
In a case like this
I'll get away with it



Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2019

Περί αδιακρισίας ο λόγος...!

Σεπτεμβρίου 13, 2019 17
(Picture: Dave Anderson/Metro.co.uk)



Όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας έχουμε γίνει δέκτες ή και "θύματα" αδιακρισίας. Σήμερα θα ήθελα να θίξω ένα ζήτημα που τα περισσότερα ζευγάρια στην Ελλάδα (και πιστέψτε με όχι μόνο στα χωριά) έχουν έρθει αντιμέτωποι. Και φυσικά ο λόγος για την μεγαλύτερη αδιακρισία του "εσύ πότε θα κάνεις παιδάκι;". Το οποίο κυκλοφορεί πάντα συνοδευόμενο από τα: "άντε τι περιμένετε!", "μην καθυστερείτε άλλο", "παίρνετε προφυλάξεις;", "τώρα που είσαι ακόμα νέα", "τώρα που μπορούν οι γονείς σου να σας βοηθάνε", "ε το λέω γιατί είσαι σε ηλικία για παιδί".

Να έχεις ένα υποστηρικτικό και διακριτικό οικογενειακό περιβάλλον και να βομβαρδίζεσαι από τέτοιου είδους αδιακρισίες στον εργασιακό σου χώρο, σε συγγενικό ή φιλικό περιβάλλον (μη σου τύχει).



❝ Μην τρέφεις αυταπάτες ότι η φιλία σου δίνει το δικαίωμα να γίνεσαι δυσάρεστος σ’ αυτούς που είναι κοντά σου. Όσο πιο στενή είναι η σχέση σου με κάποιον, τόσο πιο απαραίτητο είναι να είσαι διακριτικός και ευγενικός.


Αν έχεις περάσει τα 30, αν κάνεις πολιτικό γάμο τον χειμώνα, αν είσαι παντρεμένος πάνω από ένα χρόνο, αν αντιμετωπίζεις θέματα υγείας που σου προκαλούν ζαλάδες ή πρήξιμο, αν πάρεις λίγα κιλά παραπάνω... τότε συγχαρητήρια, την πάτησες και επίσημα!

Και φυσικά μην πέσεις ποτέ στην παγίδα να... απολογηθείς κιόλας! Δεν αφορά κανέναν γιατί δεν έχεις κάνει παιδί και όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά δεν θα σε φέρει σε δύσκολη θέση. Η απουσία ενσυναίσθησης δεν είναι σίγουρα κάτι καινούργιο. Όμως αντί να νιώθουμε άβολα που δεχόμαστε αδιάκριτες συμπεριφορές, έτσι για αλλαγή γιατί να μην τους φέρουμε εμείς σε δύσκολη θέση; 

Δεν θα γράψω πιασάρικα tips για το πως να απαντάς, θεωρώ ότι αυτό είναι στην κρίση του καθενός και (όχι να το παινευτώ) οι αναγνώστες μου έχουν μυαλό και επίπεδο!


❝ Είναι το τακτ που είναι χρυσός, όχι η σιωπή.

Μήπως την επόμενη φορά μασήσουν κάτι πριν μιλήσουν, μήπως φιλτράρουν την σκέψη και κουτσομπολίστικη διάθεσή τους. Γιατί ένα ζευγάρι μπορεί να έχει ήδη χάσει ένα παιδί και δεν είναι υποχρεωμένοι να το μοιραστούν, μπορεί να υπάρχει πρόβλημα γονιμότητας, ίσως να έχει οικονομικές δυσκολίες, ενδέχεται επίσης να μην επιθυμεί να κάνει παιδί. Θέτουμε τα όριά μας και δεν αφήνουμε να μας επηρεάζουν, να μας προκαλούν θυμό, πίεση, άγχος, ταραχή ή θλίψη.

Ας σταματήσουμε, λοιπόν, τις αδιάκριτες ερωτήσεις κι ας επιλέξουμε να τις αντικαταστήσουμε με ευγενικές και ανθρώπινες συζητήσεις αληθινού ενδιαφέροντος! 


Be sure to taste your words before you spit them out. 

Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2019

Take a walk with me: ένα αλλιώτικο καλοκαίρι

Σεπτεμβρίου 01, 2019 8

Επιστροφή στα.. θρανία του blogging! Μου έλειψε όσο δεν φαντάζεστε, μου λείψατε όσο δεν ξέρετε! Αναπολώ τις εποχές που είχα τον απαραίτητο χρόνο να γράφω, να αλληλεπιδρώ. Πλέον ο προσωπικός χρόνος είναι απειροελάχιστος, η έμπνευση από την κούραση πηγαίνει περίπατο και μένω με τις ιδέες και τα θέλω μου στο συρτάρι. Ελπίζοντας πως σύντομα θα καταφέρω να τα ισορροπήσω όλα! Ας εγκαινιάσουμε τον μήνα με μια μικρή αναπόληση ενός καλοκαιριού αλλιώτικου, δύσκολου, με αναποδιές, προβληματάκια υγείας, ακύρωση διακοπών,αναταραχές και μόνο τρία μπάνια στην θάλασσα. Ναι ναι τα τραβάει πάντα ο οργανισμός μου σαν μαγνήτης όλα αυτά, το έχω πάρει πια απόφαση και προσπαθώ να το διακωμωδώ (τις ώρες που δεν αρρωσταίνω από το άγχος).  Ποιος είπε ότι οι Κοινωνικοί Λειτουργοί έχουν πάντα ψυχραιμία;;  (είμαστε άνθρωποι, όχι ρομπότ).

Ελπίζω το δικό σας καλοκαίρι να στάθηκε πιο γενναιόδωρο και να γεμίσατε όμορφες εμπειρίες και ξεγνοιασιά! Με όλα αυτά που συμβαίνουν τόσο δίπλα μας όσο και παγκοσμίως, να έχουμε ευγνωμοσύνη..


























Καλό Σεπτέμβρη να έχουμε με υγεία, ηρεμία και ό,τι συναντάμε
στον δρόμο μας να έχουμε το κουράγιο να το αντιμετωπίζουμε!

ΥΓ: για τους βιαστικούς, μη μπερδεύεστε το Φθινόπωρο μπαίνει 22/9...

***

Πατάμε Pause..


Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

Το αποτύπωμά μας ➳ Συμπόσιο Ποίησης

Ιουλίου 12, 2019 12

Το αποτύπωμά μας


Ονευρεύτηκα ταξίδια μακρινά,
εξωτικά μέρη, ανθρώπους 
και πολιτισμούς διαφορετικούς
να γνωρίσω.

Να ξυπνάω με το άγνωστο
και να μη με νοιάζει.

Να χάνομαι 
στο βάθος της αγκαλιάς σου
καθώς θα αφήνουμε άλλο ένα
αποτύπωμα στο χάρτη.

Μα όλα ήρθαν αλλιώς.

Κι όμως...

Τα μεγαλύτερα ταξίδια τα κάναμε
στην πορεία της αγάπης μας.

Βιώναμε το άγνωστο 
της επόμενης ημέρας
και ζούσαμε αγκαλιασμένοι
τις περιπέτειες που αδιάκοπα
μας έστελνε η ζωή.

Στα μάτια σου είδα τα καλύτερα
ηλιοβασιλέματα.
Στα χείλη μας σφραγίσαμε
τα πιο μεγάλα μας όνειρα.

Και δεν μετάνιωσα λεπτό.
Αφήνουμε το αποτύπωμά μας
σε έναν κόσμο επιφανειακό.

Εσύ και εγώ.



Μία μικρή προθέρμανση.. επιστροφής στα δρώμενα της γειτονιάς μας!
Μετά από πολύ καιρό, συμμετείχα στο Συμπόσιο Ποίησης, που
διοργανώνει η Αριστέα από το blog Η ζωή είναι ωραία...
Σας ευχαριστώ πολύ όσους το τιμήσατε με τη βαθμολογία σας!
Εδώ μπορείτε να τα διαβάσετε όλα.