Τρίτη, 17 Μαρτίου 2020

Καταστάσεις Κρίσεων - Αλλάζουν οι ζωές μας άγρια

Μαρτίου 17, 2020 9
https://www.designindaba.com/


Όλοι βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, καταστάσεις κρίσεων. Δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα να μη ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Να μη γνωρίζεις σε τι νέες συνθήκες θα υποβληθείς, πως πρέπει να προσαρμοστείς και τι να αναθεωρήσεις. Αλλάζουν οι ζωές μας άγρια.

Πολλοί Μένουν Σπίτι, κάποιοι Μένουμε στην Πρώτη Γραμμή. Φροντίζοντας ανθρώπους που δεν μπορούν να αυτοεξυπηρετηθούν, έχοντας διπλή ευθύνη αυτή τη φορά, μιας και οι οικογένειές τους δεν μπορούν να έρθουν σε επαφή από κοντά. Οι βιντεοκλήσεις που ξεκινήσαμε να κάνουμε είναι μερικές από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έχω βιώσει στο επάγγελμά μου. Όπως και το να τους βλέπεις να μιλάνε από κοντά με μόνη διαφορά ότι τους χωρίζει μια τζαμαρία... Πόσο συμβολικό;

Κάθε μέρα είμαστε εν δυνάμει φορείς, όλοι μας ανεξαιρέτως! Ας συμπεριφερθούμε λοιπόν σαν ενήλικες. Μήπως και κάτι βγει καλό από όλη αυτή τη τρέλα. Δεν θα αναλωθώ σε αναλύσεις ούτε σε αναφορές σε όσους το παίζουν ψευτοεπαναστάτες των απαγορεύσεων και σε όσους ανεγκέφαλους αδειάζουν τα ράφια των σούπερ μάρκετ και φαρμακείων. Όσο και αν με τρελαίνει αυτή η εγκληματική νοοτροπία. (Αν δε σε νοιάζει για τον εαυτό σου και τους οικείους σου σκέψου όλους τους υπόλοιπους που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες)



Μιας και βαθιά μέσα μου είμαι φύσει αισιόδοξη, θέλω να πιστεύω πως σε βάθος χρόνου όσοι βγούμε νικητές από την νέα κρίση που βιώνουμε, μπορούμε πραγματικά να αναθεωρήσουμε, να αλλάξουμε συνήθειες και στάση ζωής. Δεν θα σας δώσω tips πως να περάσετε δημιουργικά τον χρόνο στο σπίτι, ούτε ροζ αερολογίες και αμπελοφιλοσοφίες. Θα σας ευχηθώ καλή δύναμη, κουράγιο, υπευθυνότητα και να εκμεταλλευτείτε στο έπακρο τις στιγμές σας στο σπίτι! Το γεγονός ότι δεν χάνουμε το χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό σαν λαός είναι το μόνο που με παρηγορεί, πραγματικά. Κι όσον αφορά τα χειροκροτήματα στα μπαλκόνια, ας τα τηρούμε και ας τα κρατήσουμε εμπράκτως στην καθημερινότητά μας!



Σάββατο, 14 Μαρτίου 2020

Μια Ιστορία από στιχάκια: Τα έξι πρώτα κεφάλαια

Μαρτίου 14, 2020 8


Σε αυτό το post μπορείτε να διαβάσετε συγκεντρωτικά τα πέντε πρώτα κεφάλαια της Ιστορίας μας, μιας ιστορίας από στίχους τραγουδιών! Συμμετέχουμε 14 bloggers, την ιστορία άνοιξε ο Γιάννης με την εξαιρετική του πένα και ακολουθούν με υπέροχο τρόπο όλοι οι συμμετέχοντες. Με πολύ μυστήριο και κινηματογραφική ατμόσφαιρα ξεδιπλώνεται σιγά σιγά η πλοκή η οποία περιλαμβάνει στίχους τραγουδιών!






1ο κεφάλαιο: Ένα χειμωνιάτικο βράδυ (γράφει ο Giannis Pit)




2ο κεφάλαιο: το παρελθόν εκδικείται (γράφει η Mary Pertax)




3ο κεφάλαιο : Σπασμένη πυξίδα  (γράφει η Μαρίνα Αντωνίου)




4ο κεφάλαιο : Μεγαλώνουν οι σκιές (γράφει η Anna Flo)




5ο κεφάλαιο : Το σκάκι (γράφει η Κάτια)



6ο κεφάλαιο : Ομίχλη (γράφει η Mia)


Χρησιμοποιήθηκαν στίχοι από τα παρακάτω τραγούδια:

1. Αγάπη μέσα στην καρδιά
Στίχοι:  Νίκος Γκάτσος
Μουσική:  Μάνος Χατζιδάκις
Δήμητρα Γαλάνη
..................
 2. Άγγελος ο έρωτας
Στίχοι:  Μπέτυ Κομνηνού
Μουσική:  Νένα Βενετσάνου 
Άλκηστις Πρωτοψάλτη
.....................
3.Αχ και να σ'ειχα εδώ
Στίχοι:  Γιώργος Μίχας
Μουσική:  Γιώργος Μίχας
Χαρούλα Αλεξίου & Ζωή Παπαδοπούλου
.........................
4.Διαδρομές 
Στίχοι:  Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Μουσική:  Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Βασίλης Παπακωνσταντίνου
.....................
5.Στα λιμάνια ανάψανε φωτιές
Στίχοι: Τάσος Μπουλμέτης
Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα
Νατάσσα Θεοδωρίδου
.....................
6. Μ'ένα αεροπλάνο
Στίχοι: Σωτία Τσιώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
.....................
7. Με κλεμμένο Ι.Χ
Στίχοι & Μουσική : Νίκος Ξαρχάκος
Δήμητρα Καλεσιάκη
.....................
8. Αυτο που θέλω να σου πω
Στίχοι: Πέτρος Φουκάκης
Μουσική: Κώστας βερδινάκης
Στέλλα Σειραγάκη
.....................
9Γύρω σκοτάδι 
Στίχοι: Μάνος Κουφιανάκης
Μουσική: Κώστας Χατζής από το έργο “Ρεσιτάλ”
.....................
10. Νύχτωσε νύχτα
Στίχοι: Αφοί Κατσιμίχα από το έργο “Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις”
.....................
11. Θυμάμαι
Στίχοι: Κώστας Χατζής, από το έργο “Ρεσιτάλ”
.....................
12. Ποτέ δεν θα μάθεις
Στίχοι: Έλενα Καρρά
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Γιάννης Βαρδής.


13. Μήλο μου κόκκινο 
ελληνικό παραδοσιακό τραγούδι Μακεδονίας  
.....................
14. Το σκάκι 
στιχουργός Μανώλης Αναγνωστάκης , συνθέτης Δημήτρης Παπαδόπουλος , 
Καλλιτέχνης Γεράσιμος Ανδρεατος
.....................
15.  Τα τραγούδι της λίμνης 
στιχουργός Αρλέτα , συνθέτης Ελένη Καραινδρου , καλλιτέχνης Αρλέτα  
.....................       
16. Δι ευχών
 στιχουργός Λίνα Νικολακοπούλου , συνθέτης Νίκος Αντύπας , καλλιτέχνης Χαρούλα Αλεξίου
.....................


17. Tears in heaven  
στιχουργοί  Eric Clapton , Will Jennings , συνθέτης  Eric Clapton,  καλλιτέχνης Eric Clapton 
.....................

18. Φοβάμαι
Μουσική: Γιώργος Παπαποστόλου
Στίχοι: Γιώργος Παρώδης
Ερμηνεία: Μπλε
.....................

19. Έλα και κόψε με στα δυο
Μουσική: Χριστόφορος Γερμενής
Στίχοι: Γιάννης Κότσιρας, Βασίλης Μακριμίχαλος
Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας
.....................

20. Φύλακας άγγελος
Μουσική: Αντώνης Μιτζέλος
Στίχοι: Ελένη Ζιώγα
Ερμηνεία: Γιάννης Κότσιρας
.....................

21. Μέτρησα
Μουσική/Στίχοι: Νίκος Ζούδιαρης
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη  



Μείνετε συντονισμένοι!


Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2020

Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία

Μαρτίου 04, 2020 2

Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία



Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία
ξεγελούν.

Ανήσυχα όντα
ακροβατούν
σε διχασμένες εποχές.

Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία
παρατηρούν.

Αδιάκοπα περιπλανώνται
αφήνοντας
το αποτύπωμά τους.

Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία
φωνάζουν χωρίς να μιλούν.

Ονειρεύονται με μάτια ανοιχτά.
Κατεβάζουν ρολά
σε όσους χλευάζουν.

Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία
δεν νοιάζονται αν τους πιστεύεις.

Η μποέμικη φύση τους καθοδηγεί.
Αθεράπευτα ρομαντικοί
με την επαναστατική μορφή.

Εκείνοι που δεν κάνουν φασαρία
δημιουργούν τους πιο δυνατούς ήχους.

σσσ άκουσε τους, μπορείς;



Κατερίνα Βερίγκα ✍️
πηγή εικόνας: icognito by Denise Kwong






Αόρατα κλουβιά

Μαρτίου 04, 2020 2


Αόρατα κλουβιά


Εξεζητημένη η έννοια
της ελευθερίας.

Πολλοί την αναζητούν
λίγοι την κατανοούν.

Αόρατα κλουβιά
μας κρατούν
αιχμάλωτους.

Νιώθουμε οτι κρατάμε
το κλειδί της ελευθερίας
στα χέρια μας.

Μα πάντα κλειδώνουμε διπλά
για σιγουριά.
Βάζουμε σε κουτιά
τα όνειρά μας.

Αυτοβούλως μπαίνουμε
στις φυλακές μας.

Κι ύστερα φταίνε
πάντα οι άλλοι.
Μόνο οι άλλοι!


Κατερίνα Βερίγκα ✍️




Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

Συλλογικό Δρώμενο: Μια Ιστορία από στιχάκια

Φεβρουαρίου 14, 2020 18


Ένα project που γυρνούσε στο μυαλό μου για καιρό και θα γίνει πραγματικότητα τον Φεβρουάριο μέχρι και το καλοκαίρι! Η αρχική ανάρτηση που περιλαμβάνει τις πρώτες πληροφορίες βρίσκεται εδώ και ακολούθως θα μιλήσουμε για τα διαδικαστικά. Με μεγάλη μου χαρά ανακοινώνω τις συμμετοχές, οι οποίες είναι παραπάνω από όσες ήλπιζα λόγω της δύσκολης καθημερινότητας που όλοι περνάμε! Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον χρόνο που θα αφιερώσετε και που θα τιμήσετε αυτό το συλλογικό μας δρώμενο. (Στους συνδέσμους θα οδηγηθείτε στα προφίλ του κάθε blogger και θα ανακαλύψετε τα ιστολόγιά τους! )



Οι συμμετοχές





Ξεκινάει η ιστορία μας από τον Γιάννη, αφού πρώτα έχει προηγηθεί ένα σύντομο διαδικτυακό meeting για να συναποφασίσουμε λίγα πράγματα για την πλοκή και το είδος της ιστορίας, έτσι ώστε να είμαστε όλοι εντός κλίματος! Ο κάθε blogger έχει στην διάθεσή του δέκα ημέρες για να δημοσιεύσει το δικό του κεφάλαιο. Την ιστορία την κλείνω εγώ στο τέλος. 

Τι το διαφορετικό θα έχει λοιπόν αυτό το δρώμενο; Θα βασίζεται σε στίχους τραγουδιών. Δεν θα είναι μόνο στίχοι, απλά θα περιλαμβάνονται στίχοι στον κορμό του. Οι οποίοι θα καθοδηγούν την πλοκή, θα χρωματίζουν και θα κάνουν πιο έντονα σκέψεις και συναισθήματα! Οι στίχοι θα είναι μόνο ελληνικοί. Σημαντικό στο τέλος του κεφαλαίου να αναφέρουμε τους δημιουργούς των στίχων που χρησιμοποιήσαμε. Επίσης, για να υπάρχει συνοχή μεταξύ των κεφαλαίων να μην ξεπερνάμε το όριο των λέξεων. (Τρεις σελίδες ο καθένας maximum, όπως είναι για παράδειγμα η δομή σε ένα e-book). Μπορείτε να δείτε ως παράδειγμα το πρώτο συλλογικό δρώμενο που συμμετείχα και έγινε δωρεάν e-book: Μια ιστορία αγάπης . 


Πάμε να δημιουργήσουμε!




1ο κεφάλαιο: Ένα χειμωνιάτικο βράδυ (γράφει ο Giannis Pit)

2ο κεφάλαιο: το παρελθόν εκδικείται (γράφει η Mary Pertax)

3ο κεφάλαιο: Σπασμένη πυξίδα (γράφει η Μαρίνα Αντωνίου)

4o κεφάλαιο: Μεγαλώνουν οι σκιές (γράφει η Anna Flo)

5ο κεφάλαιο: Το σκάκι (γράφει η Κάτια) 

6ο κεφάλαιο: Ομίχλη (γράφει η Mia)








Παρασκευή, 7 Φεβρουαρίου 2020

Συλλογικό δρώμενο: Μια ιστορία γραμμένη από στίχους τραγουδιών!

Φεβρουαρίου 07, 2020 48


Μια ιδέα γεννήθηκε ένα πρωί του Σαββάτου και περίμενε καρτερικά να έρθει το φθινόπωρο, να επιστρέψουν όλοι.. Μετά έμεινε για πολύ καιρό στο συρτάρι εξαιτίας του τρελού εργασιακού μου προγράμματος. Όμως κάτι μου ψιθυρίζει πως ήρθε η ώρα να βγει...

Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου ακούω μουσική ακατάπαυστα! Είμαι όμως από εκείνους που δίνουν τεράστια σημασία στους στίχους.. Θυμάμαι στίχους τραγουδιών που έχω να ακούσω άπειρα χρόνια. Ενώ αφομοιώνω τα πάντα με τεράστια δυσκολία (δεν είμαι του παπαγαλίζειν και της αποστήθισης) αυτό δεν συμβαίνει και με τους στίχους που τους απορροφώ σαν σφουγγάρι.



Η σκέψη μου λοιπόν είναι η δημιουργία μιας ιστορίας από κοινού, η οποία στην βάση της θα γραφτεί από στίχους τραγουδιών. Στην ουσία την πλοκή θα την καθοδηγούν στίχοι τραγουδιών (ελληνικοί και ξένοι - ακόμα και μετεφρασμένοι). Στην πράξη, θα αφήσω περίπου μία  εβδομάδα περιθώριο για δήλωση συμμετοχής και ύστερα θα ξεκινήσω την ιστορία δίνοντας την σκυτάλη στον επόμενο και ούτω ο καθεξής. Θα σας ενημερώνω τον καθένα ξεχωριστά για την σειρά του και φυσικά θα έχετε περιθώριο μία εβδομάδα με δέκα ημέρες, για να μη χαθεί και η ροή του project. Το έχουμε ξανακάνει, σαν διαδικαστικό, το γνωρίζουμε καλά πλέον αλλά θα χαρώ να προσκαλέσουμε και νέους συμμετέχοντες! Είμαι σίγουρη πως πάλι θα δημιουργήσουμε κάτι ευρηματικό και μοναδικό..! 

Εξυπακούεται πως στο τέλος της ανάρτησής μας θα έχουμε και τις απαραίτητες πληροφορίες για τους στίχους που χρησιμοποιήσαμε, αναφερόμενοι πάντα στους δημιουργούς τους. Προτείνω να τους τονίζουμε με bold για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις ότι τους οικειοποιούμαστε.  Τέλος, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε όσους στίχους θέλουμε και θεωρούμε ότι δένουν με την ιστορία και την εξέλιξή της. Πρότασή μου να μη γράφουμε ο καθένας πολλές "σελίδες". Ας τηρήσουμε το όριο που έχουμε και στα υπόλοιπα δρώμενα. Όποιος επιθυμεί να λάβει μέρος και δεν έχει δικό του blog, με χαρά να τον φιλοξενήσω. Αφήστε μου ένα σχόλιο όσοι είστε σίγουροι ότι θέλετε να είστε μέσα. Αν κάποιοι από εσάς θέλετε να συμμετέχετε αλλά προς το τέλος, δεν έχετε παρά να το αναφέρετε.

tips: Ξεκινήστε να καταγράφετε τους στίχους των αγαπημένων σας τραγουδιών και εμπνευστείτε...




Ας βαφτίσουμε το συλλογικό μας δρώμενο...

Μια ιστορία από στιχάκια







Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2020

Take a walk with me - January '20

Ιανουαρίου 31, 2020 5


Δώσε μου λιγάκι ουρανό..







Κάτω απ' τις ράγες των τρένων Πίσω απ' τις γραμμές των βιβλίων Κάτω απ' τα βήματα των στρατιωτών Όταν όλα περάσουν Πάντα σε περιμένω Κάτω από κάθε τι που σου σκεπάζει τη ζωή Όταν όλα περάσουν Σε περιμένω





Έλα στ' όνειρό μου και περπάτησε
κι άμα σταθείς στα ίδια μέρη
κι αν αγαπήσεις τις ίδιες μουσικές
θα πει ότι τυχαία δε βρεθήκαμε
θα πει ότι δε φύσηξε τυχαία
ο άνεμος που σμίγει των ανθρώπων τις ζωές



Καλό Φεβρουάριο!




Τετάρτη, 29 Ιανουαρίου 2020

Όταν δεν γράφω...

Ιανουαρίου 29, 2020 1



Όταν δεν γράφω
νιώθω μισή.
Προδότης του
εαυτού μου.

Η ρουτίνα
θάβει βαθιά
άπειρες λέξεις
ανείπωτες
άγραφες
μη ολοκληρωμένες.

Όταν γράφω
ολοκληρώνομαι.
Σαν μια ανάγκη
φυσική.

Λένε πως όποιος
γράφει
δίνει προσοχή 
στον κόσμο.

Όταν δεν γράφω
με απασχολεί
μόνο η δική μου
γνώμη.

Όταν γράφω
δεν με απασχολεί
η γνώμη
κανενός.

Γράφω για μενα
και όσα έχω
στην ψυχή μου.

Εσύ γιατί γράφεις;